Odpowiedzialność sprzedawcy za sprzedaż niesprawnej, wadliwej czy popsutej maszyny

Odpowiedzialność sprzedawcy za sprzedaż niesprawnej, wadliwej czy popsutej maszyny

Przewidziana w art. 556 § 1 i następne kodeksu cywilnego odpowiedzialność sprzedawcy z tytułu rękojmi za wady fizyczne rzeczy jest odpowiedzialnością bezwzględną, której wystarczającą przesłanką faktyczną jest ustalenie, że sprzedana kupującemu rzecz wykazuje cechy kwalifikujące ją w danym stosunku prawnym jako rzecz wadliwą. Dla oceny, czy rzecz sprzedana ma wadę fizyczną, decydujące jest nie kryterium normatywno-techniczne, lecz kryterium funkcjonalne. Najlepiej zobrazuje to ciekawa sprawa sądowa opisana poniżej.

Przykład z ciekawej sprawy sądowej

Rozstrzygnięcie roszczeń zgłoszonych w sprawie, wynikających ze sprzedaży urządzenia do sortowania oraz odstąpienia przez kupującego od umowy sprzedaży z powodu wady fizycznej maszyny wymagało przede wszystkim dokonania wykładni pojęcia wady fizycznej rzeczy sprzedanej, której wystąpienie uprawnia do odstąpienia od umowy sprzedaży. Decydujące znaczenie ma kryterium funkcjonalne związane z przeznaczeniem rzeczy oraz jej użytecznością ze względu na cel oznaczony w umowie albo wynikający z okoliczności lub przeznaczenia rzeczy oraz z właściwości, o których istnieniu zapewniał sprzedawca kupującego. Takie pojęcie wady fizycznej rzeczy sprzedanej przeważa w doktrynie i orzecznictwie, gdzie przyjmuje się, iż dla oceny, czy rzecz sprzedana ma wadę fizyczną decydujące jest nie kryterium normatywno- techniczne, lecz kryterium funkcjonalne (porównaj między innymi powołane przez Sąd Okręgowy wyroki Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2002 r. II CKN 111/02 i z dnia 27 listopada 2003 r. I CK 267/02).

Rozstrzygnięcie sprawy wymagało zatem ustalenia i oceny po pierwsze czy sprzedana przez powoda maszyna do sortowania właściwie spełnia swoje funkcje, o czym zapewniał powód pozwanego, tj. czy właściwie sortuje. W tym zakresie ustalenia Sądu drugiej instancji oparte zostały na opinii biegłego J. R., który jednoznacznie stwierdził, że maszyna sortuje źle, co widać na tyle wyraźnie, że biegły zrezygnował z procentowych obliczeń ilości zanieczyszczonego dobrego materiału.

W dalszej kolejności konieczne było zatem ustalenie dlaczego maszyna nie spełnia swoich funkcji. Dokonując oceny w tym przedmiocie Sąd Okręgowy także powołał się na opinię biegłego J. R., który stwierdził, że wprawdzie urządzenie jest sprawne pod względem technicznym i mechanicznym, lecz mimo to źle sortuje, nie zostało bowiem wyregulowana w zakresie funkcji elektronicznych i optycznych gdyż ani serwisant wskazany przez powoda ani biegły nie mają specjalnych, wysokich kwalifikacji i odpowiedniego przeszkolenia koniecznego do wyregulowania maszyny w tym zakresie. Podobna ocena wynika z opinii producenta zawartej w piśmie z dnia 18 grudnia 2007 r. (k. 95).

Nie jest wykluczone, że inny biegły, posiadający szczególne wiadomości i kwalifikacje wystarczające do oceny funkcji elektronicznych i optycznych urządzenia, byłby w stanie wyregulować je również w tym zakresie i ocenić, czy tak wyregulowane działa właściwie, a jeżeli nie, to dlaczego. Jednakże przeprowadzenie takiego dowodu przez Sąd drugiej instancji z urzędu nie było konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Przewidziana w art. 556 § 1 i następne KC odpowiedzialność sprzedawcy z tytułu rękojmi za wady fizyczne rzeczy jest bowiem odpowiedzialnością bezwzględną, której wystarczającą przesłanką faktyczną jest ustalenie, że sprzedana kupującemu rzecz wykazuje cechy kwalifikujące ją w danym stosunku prawnym jako rzecz wadliwą. To na powodzie jako na sprzedawcy spoczywał obowiązek sprzedaży maszyny już wyregulowanej tak aby działała prawidłowo albo wskazanie osoby, która maszynę wyreguluje, jeżeli kupujący się na to zgodził. Tymczasem bezsporne jest, że maszyna nie spełnia swoich funkcji, z powodu których została kupiona przez pozwanego i o których istnieniu zapewniał go powód, podobnie jak bezsporne jest, że nie tylko wskazany przez powoda serwisant nie zdołał jej wyregulować w pełnym zakresie, lecz również nie zdołał uczynić tego biegły sądowy zaś powód nie wskazał żadnej innej osoby, która mogłaby to uczynić skutecznie. Z niekwestionowanych przez powoda ustaleń Sądu Okręgowego wynika ponadto, że ewentualne wyregulowanie maszyny pod względem optycznym i elektronicznym wymaga szczególnie wysokich kwalifikacji i przeszkolenia i obecnie nawet producent nie prowadzi takiej obsługi serwisowej tego urządzenia, zaś potencjalna regulacja oraz wymiana części nie gwarantuje wysokiej skuteczności sortowania i nie daje żadnej gwarancji bezawaryjnej pracy maszyny w przyszłości.

W tych okolicznościach Sąd miał podstawy do stwierdzenia, że sprzedane przez powoda urządzenie jest wadliwe, w rozumieniu art. 556 § 1 KC, nie spełnia bowiem swoich funkcji, z powodu których zostało kupione a jego pełne wyregulowanie wykracza poza możliwości nie tylko przeciętnego użytkownika lecz również fachowca i wymaga specjalnych kwalifikacji, o czym powód nie uprzedził pozwanego. Ta ocena jest zgodna ze stanowiskiem biegłego J. R., podobnie jak ocena o praktycznej nienaprawialności urządzenia, która znajduje też podstawy w opinii producenta. Stwierdzenie wadliwości maszyny nie wymagało zatem, wbrew stanowisku skarżącego, dopuszczenia dowodu z opinii innego biegłego sądowego ani uzupełnienia przed Sądem drugiej instancji opinii biegłego J. R. Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 5 marca 2010 r. IV CNP 76/09

W przypadku jakichkolwiek pytań bądź wątpliwości, pozostajemy do Państwa dyspozycji, prosimy przejść do zakładki kontakt.

Z wyrazami szacunku.

Odpowiedzialność sprzedawcy za sprzedaż niesprawnej, wadliwej czy popsutej maszyny
5 (100%) 112 votes

Dodaj komentarz